Veni,
Creator Spiritus,
mentes tuorum visita:
imple superna gratia,
quae tu creasti pectora.
Qui diceris Paraclitus,
Altissimi donum Dei,
fons vivus, ignis, charitas,
et spiritalis unctio.
Tu septiformis munere,
digitus paternae dexterae,
tu rite promissum Patris,
sermone ditans guttura.
Accende lumen sensibus,
infunde amorem cordibus,
infirma nostri corporis
virtute firmans perpeti.
Hostem repellas longius,
pacemque dones protinus:
ductore sic te praevio
vitemos omne noxium.
Per te sciamus da Patrem,
noscamus atque Filium,
teque utriusque Spiritum
credamus omni tempore.
Deo Patri sit gloria,
et Filio, qui a mortuis
surrexit, ac Paraclito,
in saeculorum saecula.
Amen.
|
Gaudeamus igitur
iuvenes dum sumus,
post iucundam iuventutem,
post molestam senectutem,
nos habebit humus.
Ubi sunt qui ante nos
in mundo fuere?
Vadite ad superos,
transite ad inferos
quos si vis videre.
Vita nostra brevis est,
brevi finietur.
Venit mors velociter,
rapit nos atrociter,
nemini parcetur.
Vivat Academia,
Vivant profesores,
Vivat membrum quodlibet,
Vivant membra quaelibet,
Semper sint in flore.
Vivat et res publica,
et qui illam regit;
vivat nostra civitas.
Maecenatum charitas
quae nos hic protegit.
Vivat nostra societas
vivant studiosi,
crescat una veritas,
floreat fraternitas
patriae prosperitas.
Vivant omnes virgines,
graciles, formosae;
vivant et mulieres
tenerae, amabiles,
bonae, laboriosae.
Pereat tristitia,
pereant osores,
pereat Diabolus,
quivis antiburschius,
atque irrissores.
Alma mater floreat,
quae nos educavit,
caros et comilitones.
Dissitas in regiones,
sparsos congregavit.
|
